Na današnji dan, 31. maja, navršava se 217 godina od Bitke na Čegru, jednog od najznačajnijih i najtragičnijih događaja iz vremena Prvog srpskog ustanka. Na brdu nadomak Niša, srpski ustanici predvođeni vojvodom Stevanom Sinđelićem pružili su žestok otpor znatno brojnijoj osmanskoj vojsci, ostavljajući iza sebe nasleđe koje i danas zauzima posebno mesto u nacionalnoj istoriji.
Bitka na Čegru odigrala se 31. maja 1809. godine, tokom srpskog pokušaja da oslobode Niš od osmanske vlasti. Ustanici su bili raspoređeni u nekoliko utvrđenih šančeva na brdu Čegar, dok je glavni položaj držao vojvoda Stevan Sinđelić sa svojim borcima iz Resave.
Nakon višednevnih sukoba, osmanske snage pokrenule su snažan napad na srpske položaje. Kada je postalo jasno da je odbrana probijena i da predstoji siguran poraz, Sinđelić je doneo odluku koja će ga zauvek upisati u istoriju.
Prema predanju, pucao je u skladište baruta unutar šanca i izazvao snažnu eksploziju. U detonaciji su poginuli on, njegovi saborci, ali i veliki broj osmanskih vojnika koji su već prodrli u utvrđenje.
Poraz na Čegru bio je težak udarac za Prvi srpski ustanak, ali je događaj veoma brzo prerastao u simbol otpora, žrtve i borbe za slobodu.
Nakon bitke, tadašnji niški vezir Huršid-paša naredio je da se od lobanja poginulih srpskih ustanika sagradi Ćele-kula. Ovaj spomenik trebalo je da posluži kao upozorenje budućim pobunjenicima, ali je vremenom postao jedan od najprepoznatljivijih simbola srpskog stradanja i borbe za oslobođenje.
Danas se na mestu bitke nalazi spomen-kompleks na Čegru, dok je Ćele-kula jedan od najposećenijih istorijskih lokaliteta u Nišu i Srbiji.
Godišnjica Bitke na Čegru tradicionalno se obeležava polaganjem venaca i državnim ceremonijama, uz podsećanje na događaj koji je ostavio dubok trag u istoriji Niša, Srbije i borbe za nacionalnu slobodu.
Bitka na Čegru ostaje jedan od najpoznatijih primera žrtve zarad slobode, a ime Stevana Sinđelića i danas se pominje kao simbol odlučnosti i otpora u najtežim trenucima srpske istorije.
