Na današnji dan, 2. juna 1968. godine, u Beogradu su izbili studentski protesti koji su narednih dana prerasli u najveći studentski pokret u tadašnjoj Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Demonstracije su obeležile jednu generaciju mladih ljudi i ostale upamćene kao jedan od najznačajnijih društvenih događaja u posleratnoj istoriji zemlje.
Sve je počelo u večernjim satima 2. juna, nakon sukoba studenata sa policijom ispred Studentskog grada u Novom Beogradu. Nezadovoljstvo se brzo proširilo na fakultete i studentske domove, a narednih dana hiljade studenata učestvovale su u protestima i javnim okupljanjima.
Studenti su ukazivali na društvene nejednakosti, nezaposlenost mladih, privilegije političke elite i probleme sa kojima su se suočavali građani. Njihovi zahtevi nisu bili usmereni protiv socijalističkog uređenja kao takvog, već protiv pojava za koje su smatrali da su u suprotnosti sa proklamovanim vrednostima društva.
Protesti su trajali nekoliko dana, a Univerzitet u Beogradu postao je centar političkih rasprava, tribina i javnih obraćanja. Događaji su privukli veliku pažnju javnosti širom Jugoslavije, a podrška studentima stizala je iz različitih delova zemlje.
Posebnu pažnju izazvalo je obraćanje tadašnjeg predsednika Jugoslavije Josipa Broza Tita 9. juna 1968. godine. U televizijskom govoru Tito je izjavio da su „studenti u pravu“, priznajući da postoje određeni društveni problemi na koje su ukazivali učesnici protesta. Nakon tog obraćanja demonstracije su postepeno okončane.
Iako su protesti trajali relativno kratko, njihov značaj ostao je prisutan decenijama kasnije. Mnogi istoričari smatraju da su studentske demonstracije iz 1968. godine otvorile važna pitanja o položaju mladih, slobodi javne reči i društvenim reformama u tadašnjoj Jugoslaviji.
Danas, 58 godina kasnije, događaji iz juna 1968. godine i dalje se pominju kao jedan od najznačajnijih studentskih pokreta na prostoru bivše Jugoslavije i važan deo političke i društvene istorije regiona.
